اندر حرام های برخی مراسم ها... (چهارم):

برای برانگیختن احساسات و درآوردن اشک مردم، امام رو فردی مظلوم و بیچاره جلوه میدند و فکر می کنند امام هم مثل خودشون هست. درحالیکه کسیکه به نفس مطمئنه می رسه چیزی جز آرامش و خرسندی نخواهد داشت. آخر مگر امام حسین و یارانش از شهدای جنگ تحمیلی خودمون کمتر هستند؟!

همچنین برخی ها از غالیون هستند و اونقدر غلو می کنند که امامان رو تا سطح نیمه خدا بالا می برند. حال اینکه در تشیع علوی (و نه صفوی) امامان انسان هایی هستند که در دامان انسانی دیگر بنام پیامبر پرورش یافته اند و صرفن یک الگو هستند. و بدلیل همین غلوهاست که امامان صرفن یک سمبل دست نیافتنی شدند و الگو نیستند.

و بدلیل همین ارائه ی غلط فلسفه ی عاشوراست که بعضن عزاداران رفتاری دارند که هیچ ربطی به دین و امام نداره و فقط ژست عشق به حسین می گیرند و بعضن شبیه کارناوال شده تا مجلس حسین.

چهارمین معیار برای رفتن به مجالس مذهبی، مفاد حرفهایی هست که پشت بلندگو زده میشه.