خطّ زلف
..... ز عقل اندیشه ها زاید که مردم را بفرساید // گرت آسودگی باید برو عاشق شو ای عاقل
خاطرات انتخابات 2
دومين صحنه اي كه از اولين سخنراني آقاي روحاني بعد از پيروزي در انتخابات در تالار وزارت كشور به نظرم زيبا بود، زماني بود كه گفتند در يكي از همايش هاي انتخاباتي، گروهي از دلواپسين از گوشه ي ورزشگاه وارد ميشند و مي رسند به جلوي جمعيت و به آقاي روحاني توهين ميكنند و ايشون خوشحال ميشند ازينكه جمعيت و خصوصن جوانان حامي ايشون نه تنها هيچ واكنش بدي نشون نميدند بلكه فقط شعارهاي خودشون رو ميدند. و از اين اتفاق بعنوان يك نشانه ي خوشحال كننده اي ياد ميكنند كه ملت ما به نقطه اي از رشد داره ميرسه كه در يك چنين شرايطي دست به خشونت متقابل نميزنه و اين مايه اميد و خرسندي هست. همچنين درخواستي كردند از همه ي فعالين ستادي كه اگر قبلن بخاطر انتخابات ممكنه با يكي از طرف هاي جناح مقابل كدورتي پيش آمده، ما پيش قدم بايد بشيم و آشتي كنيم و همگي بايد براي عزت و ساختن كشور متحد شند... لازمه در ادامه اين هم عرض كنم كه بنده بي انصافي ميدونم كه برخي دولت روحاني رو متهم به ايجاد نفاق و دو قطبي كردن جامعه ميكنند درحاليكه از روز پيروزي و حتي قبل از اون چه آقاي روحاني چه معاون و اعضاي كابينه حرف از آشتي و اتحاد ميزنند. و همچنين خوشحالم از تداوم اخلاق و آشتي در اين شرايط و به فال نيك مي گيرم تا 8 سال نابودي اخلاق و سرمايه هاي اجتماعي در ايران كم كم جبران شه و دوباره ساخته شه.برچسبها: روحاني, پيروزي روحاني در انتخابات, آشتي ملي, اخلاق
نوشته شده در جمعه ششم مرداد ۱۳۹۶ساعت توسط محمد رضا| |

برچسب: خاطرات,انتخابات,
نویسنده: پرهام جعفری
تاريخ: شنبه
28 مرداد
1396 ساعت: 0:11